سورة محمد ع مدنية و هي ثمان و ثلاثون آية [ سوره محمد ( 47 ) : آيات 1 تا 3 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ ( 1 ) وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ آمَنُوا بِما نُزِّلَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ أَصْلَحَ بالَهُمْ ( 2 ) ذلِكَ بِأَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا اتَّبَعُوا الْباطِلَ وَ أَنَّ الَّذِينَ آمَنُوا اتَّبَعُوا الْحَقَّ مِنْ رَبِّهِمْ كَذلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ لِلنَّاسِ أَمْثالَهُمْ ( 3 ) سورهء محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اين سوره مدنى است و سى و هشت آيت است . « 1 » ابىّ بن كعب از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرد كه : هر كه اين سوره بخواند واجب باشد بر خداى تعالى كه وى را آب دهد از جويهاى بهشت مفسّران گفتند : آيت اوّل در باب اهل مكّه آمد و آيت دوّم [ وَ الَّذِينَ آمَنُوا ] در باب انصاريان مدينه ؛ گفت : آنان كه كافر شدند و مردم را منع كردند از دين خداى تعالى و از راه مسلمانى بدعوت كردن با كفر و رنجانيدن مسلمانان [ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ ] باطل كرد خداى تعالى كردارهاى ايشان را ؛ از آن سبب كه نه بر وجه مأمور كردند تا بموقع قبول افتد ؛ يا خود حكم كرد بر اعمال ايشان بضلال . و گفتند : مراد باعمال كيد ايشان است با رسول ؛ خداى تعالى كيد ايشان را باطل كرد تا بر كار نيفتاد و خايب و خاسرشان گردانيد ، و آنان كه ايمان آوردند و عمل صالح كردند و به آنچه بمحمّد فرو آمد از قرآن ايمان آوردند و اين قرآن حقّ است و درست از قبل خداى ، گناهان ايشان را خداى تعالى باز پوشد و حال ايشان و كار ايشان با صلاح آورد و نيكو گرداند . [ ذلِكَ ] آنكه اضلال و ابطال اعمال كافران كرد به آن سبب بود

--> ( 1 ) - در تفسير ابو الفتوح ( ره ) باضافهء « و پانصد و سى و نه كلمه است ، و دو هزار و سيصد و نه حرف است » .